Að hrópa "úlfur, úlfur"

Ef einhver heldur virkilega að sendiráð séu reist til þess eins að halda teboð og koma góðvinum ríkisbubbana í létt og skemmtileg störf þá má sá hinn sami kynna sér aðeins starfsemi sendiráða.

Heldur fólk virkilega að viðskiptasamningar milli fyrirtækja í tveimur löndum dúkki bara upp með einhverjum jakkafataklæddum manni með skjalatösku fulla af peningum á Leifsstöð?

Fólk gerir sér greinilega ekki grein fyrir mikilvægi sendiráða, sér í lagi í stórum hagkerfum eins og Japan. Í raun má segja að rekstur sumra sendiráða sé smápeningur miðað við það sem þau skila inn að lokum, og sendiráðið í Tokyo er ekkert frábrugðið. Þeir sem eitthvað kannast við starfsemi sendiráða og utanríkisráðuneytisins, þó ekki sé nema af örlitlu leyti, vita betur.

Hinir sitja og bíða eftir að gróði af millilandaviðskiptum byrji að streyma inn að sjálfum sér. Bíða þangað til "hlutirnir reddast."

Þeir ættu frekar að blása sápukúlur.

Sendiráð upp á 1,5 milljarða